เจ้าจะเป็นวอนดึกต่อไปหรือ
ทั้งที่เจ้ามิใช่เขานี่นะ
ข้ามิอยากได้ความทรงจำคืนมาแล้ว
ทำไม
เพราะข้าอยากอยู่กับเจ้า
หยุดนะ
โล่งอกไปที
ข้านึกว่าสายไปเสียแล้ว
องค์รัชทายาทเสด็จมาที่นี่ด้วยเหตุใดเพคะ
ได้ยินว่าพระองค์ เสด็จกลับพระราชวังแล้ว
เหตุใดจึงเสด็จกลับมาที่นี่เพคะ
ข้าคิดถึงเจ้า
ข้าคงอยู่โดยไม่มีเจ้ามิได้
เช่นนั้น
จะทรงทำเช่นไรหรือเพคะ
พระองค์จะทรงทำให้หม่อมฉัน กลายเป็นเมียน้อยหรือเพคะ
แล้วมิได้หรือ
ข้าคือองค์รัชทายาทของแผ่นดินนี้นะ
สิ่งแรกที่ทรงทำหลังกลับพระราชวัง
คือทรงทำให้สตรี เป็นสนมของพระองค์หรือเพคะ
เจ้า...
มิเสียใจเลยหรือหากต้องจากไปเช่นนี้
มิเสียใจเลยหรือ
หากต้องแยกกับข้าเช่นนี้
เพคะ
สิ่งที่เราทำไปคืออะไร
หากเรามิได้รักกัน
เช่นนั้นมันคืออะไร
พระชายา...
ทรงทราบไหมเพคะ
ว่าพระองค์มาที่นี่
โปรดเสด็จ...
กลับพระราชวังเถิดเพคะ
อย่าทรงเข้ามาใกล้กว่านี้นะเพคะ
ห้ามแม้แต่ก้าวเดียว
จากนี้ไป
เราขาดกันแล้วเพคะ
มิได้นะ
ข้าปล่อยเขาไปเช่นนั้นมิได้
องค์รัชทายาท ต้องเสด็จกลับ พระราชวังแล้วพ่ะย่ะค่ะ
องค์รัชทายาท ได้โปรดเถิด
(ตอนที่ 13)
นี่คือสิ่งใดพ่ะย่ะค่ะ
ท่านถามเพราะมิรู้อย่างนั้นหรือ
พ่ะย่ะค่ะ
- นี่คืออักษรจีนแปลว่าส้นเท้า - มิใช่พ่ะย่ะค่ะ
มันคือปริศนา
พระองค์ทรงต้องหาว่าอักษรนี้คืออะไร
และแปลว่าอะไรพ่ะย่ะค่ะ
- เพราะเหตุใดกัน - เพราะพระองค์เอง...
คือเจ้าของปริศนานี้
ข้ามีเรื่องอยากให้ช่วย
รับสั่งมาได้เลยพ่ะย่ะค่ะ
ตามหานาง
และปกป้องนาง
นางต้องปลอดภัย มิว่าจะไปที่ไหน
กระหม่อมมีงานเจ้าเมืองล้นมือพ่ะย่ะค่ะ
เช่นนั้นให้ข้าปลดท่านดีไหม
ท่านจะได้มีเวลา
ทรงขู่กระหม่อมหรือพ่ะย่ะค่ะ
นี่มิใช่คำขู่
แต่เป็นคำสั่ง
คุณพระ
เจ้านี่ยังเป็นพวง มิลอยไปไหนเลยนะเนี่ย
ว่าแต่ เจ้ากำลังครุ่นคิด เรื่องใดอยู่กัน
ถึงได้มานั่งจ๋องอยู่ตรงนี้ ตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว
ขนาดแผ่นหลังของเจ้า ยังดูเป็นทุกข์เลย
เปล่าขอรับ ท่านดูเป็นคนดีนะขอรับ ข้าเบาใจจริง ๆ
คุณพระ
ขอบพระคุณที่เลี้ยงดู น้องสาวของข้ามานะขอรับ
มิต้องขอบคุณหรอก ข้ามิได้เลี้ยงดูนางเลย
นางเติบโตได้ดีของนางเอง
ฮงชิมเป็นคนดีมากเลยนะ
นางมีน้ำใจ และกล้าหาญ
นางโดดเด่นมิว่าจะอยู่ที่ใด
นางคงสะเทือนใจน่าดู กับสิ่งที่เกิดขึ้นคราวนี้
แต่อย่าห่วงไปเลย
นางแกร่ง และหนักแน่นมั่นคง
นางจะผ่านเรื่องนี้ไปได้
ทำอะไรน่ะ
ข้ามีเรื่องต้องบอกขอรับ
เจ้าเป็นองค์รัชทายาทของแผ่นดินนี้นะ
เหตุใดจึงออกไปนอกวังคนเดียว
ไปพบกับผู้ใด
พระอาญามิพ้นเกล้าพ่ะย่ะค่ะ
ข้ายกเลิกพิธีแต่งตั้งขององค์ชายซอวอน
ข้าเสียเกียรติในฐานะกษัตริย์
แล้วให้เจ้ากลับมารับตำแหน่งเดิมเลยนะ
เจ้าลืมไปแล้วหรือว่า ตำแหน่งของเจ้าสำคัญเพียงใด
เจ้ามิใส่ใจมันยังมิพอ
แต่ทำให้พ่อของเจ้า ผิดหวังเช่นนี้ได้อย่างไร
ช่างเนรคุณและทรยศนัก
พระองค์ทรงมิมีความสุขหรือ
ที่กระหม่อมกลับมา
องค์รัชทายาท
ฝ่าบาท
กระหม่อมผิดเองพ่ะย่ะค่ะ
โปรดทรงรับสั่งลงโทษ กระหม่อมเถิดพ่ะย่ะค่ะ
ที่มิได้ดูแลองค์รัชทายาทให้ดี
กลับไปตำหนักของเจ้าแล้วสำนึกตัวเสีย
ข้าขออภัยที่ทำให้ท่านเกี่ยวข้องไปด้วย
มิเป็นไรพ่ะย่ะค่ะ
แต่พระองค์จะทรงเป็นอันตรายได้
หากเสด็จออกนอกพระราชวัง โดยมิมีทหารส่วนพระองค์นะพ่ะย่ะค่ะ
หากพระองค์ทรงอึดอัดกลัดกลุ้ม ก็รับสั่งกับกระหม่อมได้
ไม่ว่าจะที่ใดหรือเมื่อไร กระหม่อมจะไปด้วยพ่ะย่ะค่ะ
เหตุใดท่านจึงมิถามว่าข้าไปที่ใดมา
แค่พระองค์เสด็จกลับมาอย่างปลอดภัย ก็เพียงพอแล้วพ่ะย่ะค่ะ
แต่หากว่าเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นอีก...
ข้าจะมิทำให้มันเดือดร้อนถึงท่าน หรือพระชายาหรอก
สิ่งที่สำคัญที่สุดของกระหม่อม
คือความปลอดภัยของพระองค์
เพราะเจ้า
เจ้าทำทุกอย่างพัง
กล้าดีอย่างไร
เป็นเพราะเจ้า
ดูแล้วจำเอาไว้
ว่าหากมิรับใช้องค์รัชทายาทให้ดี
พวกเจ้าจะเป็นเช่นไร
อักษรจีนที่แปลว่าส้นเท้า
พระองค์ทรงทิ้งสารลับไว้ให้กระหม่อม
ก่อนเสด็จไปพิธีขอฝนพ่ะย่ะค่ะ
มีเพียงพระองค์เท่านั้น
ที่ทรงทราบว่า เหตุใดจึงทรงทำสารลับขึ้น
และอักษรจีนนี้หมายถึงสิ่งใดพ่ะย่ะค่ะ
และมีเพียงพระองค์ที่ทรงทราบว่า
ใครคือผู้คิดลอบสังหาร
โปรดไขปริศนานี้ให้ได้
โปรดฟื้นคืนความทรงจำ
มีเพียงหนทางนั้น พระองค์จึงจะทรงพบศัตรูพ่ะย่ะค่ะ
อะไรกัน เจ้าเหนื่อยแล้วหรือ
จริง ๆ เลย ส่งมาให้ข้าสิ
เหตุใดเจ้าถึงดื้อ จะแบกของหนัก ๆ มาด้วยนะ
แน่ใจหรือเจ้าคะ ว่าท่านพี่กำลังรออยู่ที่ท่าเรือ
ขอรับ
เขาจะไปพร้อมเราก็ได้
แล้วเหตุใดเขาจึงไปล่วงหน้า โดยไม่บอกข้าล่ะเจ้าคะ
ข้าก็มิได้ถามขอรับ
ท่านพ่อ ท่านรู้อะไรมาใช่หรือไม่
ข้าหรือ ข้ามิรู้อะไรเลยนะ
ข้ามิเห็นเขาตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว
บอกความจริงกับข้ามา
มิฉะนั้น ข้าจะมิยอมไปไหน แม้แต่ก้าวเดียว
เอาเถิดน่า มิมีอะไรหรอก
เขาบอกว่าจะแวะไปที่หนึ่งเดี๋ยวเดียว
จะไปแค่ไม่นาน
แล้วก็บอกให้เราล่วงหน้าไปรอเขา
เขาอยู่ไหนล่ะเจ้าคะ แล้วไปที่ใดกัน
ท่านพ่อจะไม่บอกข้าใช่ไหม
ก็ได้ ตกเรือมาข้ามิรู้ด้วยนะ
เขาไปฮันยังน่ะ บอกว่าจะแวะไปเดี๋ยวเดียว
ฮันยังหรือ
ตะวันขึ้นแล้วแต่เจ้ากลับมิปลุกข้า
ข้าบอกแล้วมิใช่หรือว่าต้องตื่นเช้า ไปต้อนรับคณะทูต
เจ้านี่มัน... ไว้กลับมาแล้วข้าจะฆ่าเจ้า
ข้าจะล้างแค้น คอยดูได้เลย
เจ็บนะ
- เจ้า - กำลังจะไปพระราชวังหรือขอรับ
การเตรียมการต้อนรับคณะทูต เป็นเช่นไรแล้ว
พระองค์มิต้องทรงกังวลพ่ะย่ะค่ะ
ท่านทูตพิเศษหวัง เคยมาที่นี่เมื่อสองปีก่อน
เขาชื่นชอบองค์รัชทายาท เป็นอย่างมากพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมได้ยินว่าเขาดีใจมาก
กับของขวัญที่องค์รัชทายาท พระราชทานให้
เช่นนั้นกระหม่อมจะจัดเตรียม สิ่งเดิมไว้พ่ะย่ะค่ะ
ของขวัญนั้นคือสิ่งใด หรือพ่ะย่ะค่ะ องค์รัชทายาท
คงเป็นพัดกับบทกวีน่ะขอรับ
พัดโอจุกซอนหรือพะย่ะค่ะ
พัดฮับจุกซอนขอรับ
องค์รัชทายาท พระองค์ทรงจำมิได้หรือพ่ะย่ะค่ะ
ว่าของขวัญนั้นคือสิ่งใด
การที่เขาชื่นชอบข้า
เป็นเพราะได้รับของขวัญอย่างนั้นหรือ
มิใช่เป็นเพราะ เราทำสัญญาบางอย่างกันหรือ
ฝ่าบาท กระหม่อมคิดว่า อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย
มิควรเข้าร่วม พิธีต้อนรับด้วยพ่ะย่ะค่ะ
มีการโต้แย้งกันในงานเลี้ยงคราวก่อน
ท่านทูตพิเศษหวังคงไม่ปลื้ม ที่เห็นเขาแน่พ่ะย่ะค่ะ
แบบนั้นคงจะส่งผลเสีย ต่อองค์รัชทายาทใช่หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ
หากเป็นความเข้าใจผิด ก็ควรพูดคุยกัน
แม้แต่สหายก็ยังพยายามคืนดีกัน หลังห่างหายกันไป
แล้วทูตของสองแผ่นดิน จะเลี่ยงมิทำงานด้วยกันได้หรือ
ท่านว่าอย่างไร อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย
แต่คราวนี้
ข้าก็ไม่คิดว่าท่านจะช่วย สิ่งใดองค์รัชทายาทได้
หากกระหม่อมมิสามารถ ช่วยเหลือองค์รัชทายาทได้
กระหม่อมก็มิควรเข้างานพ่ะย่ะค่ะ
ข้าจำมิได้ว่าท่านทูตพิเศษหวัง หน้าตาเช่นไรหรือเกิดอะไรขึ้น
เมื่อเขามาคราวก่อน
นี่คือบทกวีที่พระองค์ ทรงต่อกับเขาเมื่อสองปีก่อนพ่ะย่ะค่ะ
พระองค์ทรงแต่งกวีกับเขา โดยใช้ตัวอักษรเพียงสองตัว
องค์รัชทายาททรงจำได้หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ
ว่าพระองค์ทรงแต่งบทไหน
เห็นได้ชัดว่าพระองค์ ทรงจำเรื่องเมื่อสองปีก่อนมิได้เลย
พระองค์เคยทรงจดจำรายละเอียด
ได้ถูกต้องและถี่ถ้วน ยิ่งกว่าบันทึกทางการเสียอีก
กระหม่อมถามหมอหลวงมาแล้วพ่ะย่ะค่ะ
มีสิ่งที่เรียกว่าความจำเสื่อมอยู่
พระองค์ทรงสูญเสีย ความทรงจำอย่างนั้นหรือ
องค์รัชทายาทผู้โง่เขลาจะพบกับทูต โดยมิมีอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายหรือ
น่าสนใจจริง ๆ นะเจ้าคะ
แต่ว่าเท่านั้นยังมิพอหรอก
ข้าต้องเตรียมของขวัญ ให้ประหลาดใจเสียแล้ว
ของขวัญให้ประหลาดใจ คืออะไรหรือพ่ะย่ะค่ะ
หากข้าบอกไป
ก็มิประหลาดใจสิเจ้าคะ
ข้าจะปิดไว้เป็นความลับเจ้าค่ะ
ข้าจำมิได้ขอรับ
พระองค์ทรงเขียนกวีบทที่สองพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมจะเขียนรายงาน นิสัยของท่านทูตพิเศษหวัง
รวมทั้งประสบการณ์ และสิ่งที่พระองค์...
ทรงเสวนากับเขา เมื่อสองปีก่อนอย่างละเอียด
พระองค์ควรอ่านไว้ล่วงหน้าพ่ะย่ะค่ะ
แล้วหากข้าทำพลาดที่งานเลี้ยงต้อนรับเล่า
เช่นนั้นจะเกิดอะไรขึ้น
เรื่องแบบนั้น...
จะเกิดขึ้นมิได้พ่ะย่ะค่ะ
พระองค์ทรงมิควรพยายาม รักษาตำแหน่งของตน
โดยนึกถึงเพียงพระองค์เองนะพ่ะย่ะค่ะ
ทันทีที่พระองค์ทรงถูกปลด และถูกขับออกจากพระราชวัง
ทายาทของพระองค์ จะมิได้รับอนุญาตให้มีชีวิต
เพราะเขาจะเป็นภัยคุกคามใหญ่ที่สุด ต่อบัลลังก์แห่งนี้พ่ะย่ะค่ะ
ดีใจจริงที่ได้พบกัน เดินเล่นกับหม่อมฉันไหมเพคะ
ข้าต้องไปที่สำนักดนตรี เพื่อเตรียมงานเลี้ยงน่ะ
แค่ครู่เดียวเองเพคะ
ฟังนะ พระตำหนักของพระชายาอยู่ตรงไป
ข้าต้องรีบไปเตรียมงานเลี้ยงก่อนแล้ว
ทำไมเจ้าต้องมาวันนี้ด้วย มิเช่นนั้นเราก็ไปด้วยกันแล้ว
ข้าจะทูลพระนางว่าท่านยุ่งขอรับ
ก็ได้ ระวังตัวด้วยล่ะ เข้าใจไหม
วันนี้เด็กดิ้นแรงมาก ตั้งแต่เช้าเลยเพคะ
หม่อมฉันเชื่อว่าต้องเป็นโอรส ที่แข็งแรงมากแน่ ๆ
เหมือนพระองค์ตอนทรงพระเยาว์เลยเพคะ
เจ้ารู้หรือ ว่าตอนเด็กข้าเป็นเช่นไร
ทุกคนเคยได้ยินข่าวลือ เรื่องพระองค์เพคะ
พระองค์มิเคยทรงพระอักษร
แต่กลับโปรดการเล่น เป็นทหารอยู่นอกเรือน
เล่นเป็นทหารหรือ
- เพคะ - เล่าให้ข้าฟังทุกอย่าง
ว่าเจ้าจำอะไรเกี่ยวกับข้าได้
หม่อมฉันจะเล่าคราวหน้าเพคะ
ตอนนี้หม่อมฉัน ควรให้พระองค์เสด็จไปก่อน
พระองค์ตรัสว่างานล้นมือนี่เพคะ
หม่อมฉันเดินนาน จู่ ๆ ก็เวียนศีรษะเพคะ
ขออยู่เช่นนี้ก่อน
เจ้ามาฮันยังด้วยเรื่องใด
เพื่อเยี่ยมญาติแก่ ๆ ที่ล้มป่วย และอาจใกล้ตายเจ้าค่ะ
ใช่แล้วขอรับ
เจ้าออกเรือนแล้ว
เหตุใดใบทะเบียนจึงว่างเปล่า
ข้าเพิ่งออกเรือนได้ไม่นาน เลยยังมิได้ไปจัดการให้เรียบร้อยเจ้าค่ะ
หญิงเพิ่งแต่งงานเดินทางมาฮันยังกับพ่อ
แทนที่จะเป็นสามีอย่างนั้นหรือ
สัมภาระนั่นดูใหญ่ไปหน่อย ขอข้าดูข้างในด้วย
มิมีอะไรข้างในหรอกขอรับ
ให้เราดูของข้างในเดี๋ยวนี้!
- แต่... - นั่นสัมภาระของข้าเอง
ท่านเจ้าเมืองขอรับ
ข้าคือเจ้าเมืองซงจู
พวกเขาถือสัมภาระให้ข้าน่ะ
แล้วที่ใบทะเบียนของนาง ยังมิเรียบร้อย...
ก็เพราะงานข้าล้นมือนิดหน่อยน่ะ
แหม ๆ เจ้านี่ก็ช่างตรวจ ได้ละเอียดถี่ถ้วนดีจริง ๆ
ข้าชอบนะ ชอบมาก ๆ เลย
บอกมาสิ เจ้าชื่ออะไร
ข้าจะได้จำชื่อของเจ้าเอาไว้
หากมิใช่เพราะท่าน พวกเราคงแย่แน่เลยขอรับ
ท่านผ่านมาในตอนที่เรา ต้องการให้ช่วยพอดีเลย
ข้าเองก็แปลกใจเช่นกัน
ข้าเองก็มีธุระที่ฮันยังน่ะ
ขอบคุณนะเจ้าคะ
ข้าติดค้างท่านเช่นนี้อยู่เรื่อยเลย
แล้วทั้งสองคนมาฮันยังทำไมหรือ
เราก็มีธุระที่นี่น่ะเจ้าค่ะ
ไม่ว่าจะเป็นอะไร
ข้าคิดว่าข้าช่วยได้นะ
ขอบพระคุณเจ้าค่ะ แต่ข้าติดค้างท่านหลายเรื่องแล้ว
เจ้าจะว่าอย่างไร หากคราวนี้ข้าเป็นฝ่ายติดค้างเจ้าบ้าง
เหตุใดจึงอยากพบข้าตั้งแต่เช้าขอรับ
ท่านเจ้าเมืองไม่อยู่ ข้ามีงานล้นมือนะขอรับ
สั่งให้ชาวบ้าน
นำฟืนมาให้ข้าร้อยท่อน
ร้อยท่อนหรือขอรับ
นี่ก็เกือบกลางหน้าร้อนแล้ว
ท่านจะเอาไปทำอะไรเยอะแยะ
เจ้าคนอวดดี!
กล้าเถียงข้าเช่นนั้นได้อย่างไร
เจ้าลืมไปแล้วหรือว่าข้ารับใช้...
อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย พระสัสสุระขององค์รัชทายาทนะ
คิดเสียว่าคำสั่งของข้า คือคำสั่งของอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย
แล้วไปทำตามเสีย!
ขอรับ
หากรู้ว่าพวกเขาจะจากไป เราคงทำตัวดีกับพวกเขากว่านี้
ข้าก็ด้วย
รู้ไหมว่ามีคำกล่าวใด เกี่ยวกับผู้ที่จากไป
พวกเขาทิ้งรูโหวงในใจเรา
กึนนยอ กลับบ้านกันได้แล้ว
นายท่านพัคจะลงโทษเอานะ หากเราอยู่ที่นี่
- ข้าอยู่ที่นี่มิได้แล้ว - ถูกต้องเลย
ข้าว่าข้าต้องไปฮันยังแล้วล่ะ
นั่นสิ
ไปฮันยังหรือ
วอนดึกมิมีทางทำเรื่องเช่นนั้นแน่
หรือหากเขาทำ ฮงชิมก็มิเกี่ยวข้องด้วย
ใช่ ข้ารู้ แต่...
แล้ววอนดึกก็ความจำเสื่อมด้วย
ตอนแต่งงานกัน ฮงชิมมิรู้จักเขาด้วยซ้ำ
ใครจะสนกันล่ะ หากวอนดึกเป็นผู้ร้าย
แต่มันมิถูกที่จับฮงชิมไปด้วย
ข้าจะไปแก้ต่างให้นางเอง
เจ้ามิได้ยินที่นายท่านพัคบอกหรือ
ฮงชิม...
การพูดถึงฮงชิมหรือวอนดึก อาจทำให้เจ้ามีปัญหาได้นะ
พวกเขาจะบอกว่าเราสมรู้ร่วมคิด
ป้ายสีเรา แล้วฆ่าเราด้วยอีกคน
เจ้าจะปลดทุกข์หนักก็ได้
แต่ควรรู้ด้วยว่าทำที่ใด และเมื่อไรจึงจะเหมาะ
เจ้านี่มันคนสองหน้าจริง ๆ รู้ตัวไหม
เจ้ามิเป็นห่วงวอนดึก ฮงชิมหรือท่านพ่อเลยหรือ
ไม่ใช่ว่าฮงชิม อยากแต่งงานกับวอนดึกเสียหน่อย
แล้วใครเล่าทำให้พวกเขาต้องแต่งงานกัน
ก็องค์รัชทายาทนั่นไง
แบบนี้เราควรโทษใครล่ะ
พระองค์นั่นล่ะผิด ที่รับสั่งแบบนั้นแล้วดันมาสิ้น
กึนนยอ แต่เป็นเพราะพระองค์เลยนะ เราถึงได้แต่งงานกัน
เราได้แต่งงานกันนะ
- เจ้าใจเย็นก่อนเถิด - เย็นไม่ไหวหรอก!
เจ้าจะไปฮันยังกับข้า
หรือขาดกับข้าตรงนี้เลย
ว่าอย่างไรนะ
เจ้าจะบอกว่าฮงชิมกับวอนดึก สำคัญกับเจ้ามากกว่าข้าหรือ
หยุดได้แล้วน่า
- ไม่หยุด! - ไม่หยุด!
มิต้องกังวลหรอก
ข้ามิควรพูดเรื่องนี้
แต่ว่าวอนดึก...
วอนดึกคือองค์รัชทายาท
พูดเรื่องไร้สาระอะไรน่ะ
ข้าแอบได้ยินคนคุยกัน
วอนดึกถูกพาตัวไป เพราะเป็นองค์รัชทายาท
ที่ฮงซิมกับท่านยอน
ต้องไปหลบซ่อนตัวก็เพราะแบบนี้ล่ะ
เรื่องนี้ต้องปิดเป็นความลับนะ
เจ้าว่าอย่างไรนะ
- ตาเถร! - พูดเล่นใช่ไหม
วอนดึกคือองค์รัชทายาทหรือ
ตอนเรามาที่นี่กัน
ข้าปาก้อนหินใส่พระองค์ แล้วก็ตีพระองค์ไปหลายครั้งด้วย
สุดยอดไปเลย
- เจ้าหน้าที่พัค! - คุณพระ
องค์รัชทายาท เราได้รับหมายแจ้ง
ว่าคณะทูตใกล้มาถึง ฮันยังแล้วพ่ะย่ะค่ะ
หากพระองค์ทรงติดขัดเรื่องใด
โปรดถ่วงเวลาไว้พ่ะย่ะค่ะ
เสนาบดีฝ่ายกลาโหมจะไปที่นั่น
ส่วนกระหม่อมจะให้ คนที่เก่งด้านกวีมาประจำที่
พวกเขาจะคอย แอบช่วยเหลือพระองค์พ่ะย่ะค่ะ
แต่คงดีที่สุด
หากข้ามิต้องให้ช่วย
นั่งเถิดขอรับ
เรื่องนี้เป็นเหตุการณ์ ที่มิเคยเกิดขึ้นมาก่อน
กระหม่อมยังมิอยากเชื่อเลยพ่ะย่ะค่ะ
ว่ากำลังเข้าเฝ้าองค์รัชทายาท ผู้ทรงถูกประกาศว่าสิ้นแล้ว
กลัวว่าท่านจะตกใจ ข้าจึงเตรียมยาไว้ให้แล้วขอรับ
พระองค์ควร ทรงเก็บไว้ใช้เองนะพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมได้ยินเรื่องบางอย่าง ระหว่างทางมาที่นี่
ว่าพระองค์มิทรงเป็นตัวของตัวเอง
ดังนั้นระหว่างงานเลี้ยงต้อนรับนี้
กระหม่อมจะขอทดสอบพระปรีชา
และตัดสินว่าพระองค์ทรงเหมาะ จะเป็นองค์รัชทายาทหรือไม่
ข้าแทบรอมิไหวแล้วขอรับ
บททดสอบของท่านจะยาก และเต็มไปด้วยเล่ห์เพียงใดกัน
พระองค์จะทรงไม่ผิดหวังพ่ะย่ะค่ะ
งานเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว เราไปกันเถิด
ว่าแต่ ท่านผู้นี้คือใครหรือ
นี่จินหลิน บุตรชายขอกระหม่อมขอรับ
เขาสนใจวัฒนธรรมของโชซอนมาก
จึงเดินทางมาด้วย เพื่อศึกษาเพิ่มเติมพ่ะย่ะค่ะ
ข้าจะให้เสนาบดี...
ฝ่ายวัฒนธรรมและการศึกษา พาเขาออกชมเมืองขอรับ
ขอบพระทัยพ่ะย่ะค่ะ
จำไว้ว่าอย่าตื่นเต้นเกินไปล่ะ
วางใจได้ ท่านพ่อ
- วางตรงนี้สิ - ขอรับ
ขอวางก่อนนะ
แทนที่จะพักโรงเตี๊ยมที่วุ่นวาย
ข้าว่าพักที่นี่ดีกว่าขอรับ
ขอบพระคุณขอรับ
ดูบ้านหลังนี้สิ ช่างโอ่อ่าและสะอาดเอี่ยม
ดีจังเลยนะ
ว่าแต่ท่านอยู่ที่นี่คนเดียวหรือขอรับ
แล้วท่านพ่อท่านแม่เล่า
เสียแล้วน่ะขอรับ
โธ่ถัง
คงทำใจยากแน่เลย
เราจะพักอยู่ที่นี่ แค่จนพบพี่ชายข้าแล้วนะเจ้าคะ
เจ้ากำลังช่วยข้าต่างหาก
ไม่ว่าจะคนและม้า
ก็ต้องได้เจอผู้คนบ้าง จะได้มีความกระฉับกระเฉง
สิ่งที่ครั้งหนึ่งเคยสว่างไสว อาจลงเอยด้วยการอับแสงได้
เราจะปัดกวาดเช็ดถูทั้งวันทั้งคืน เพื่อรักษาความสว่างไสวไว้เจ้าค่ะ
ข้ามิได้หมายความเช่นนั้น
นั่นคือวิธีที่ข้าจะตอบแทนท่านเจ้าค่ะ
บังคับตัวเองให้ร่าเริง มีแต่จะทำให้เจ้าเป็นทุกข์นะ
การใช้เวลาค่อย ๆ ทำใจก็ไม่แย่นัก
ท่านพ่อ นอนดี ๆ สิเจ้าคะ
ได้สิ ๆ
เหตุใดท่านพี่จึงไปฮันยังหรือเจ้าคะ
ข้ามิรู้รายละเอียดหรอกขอรับ
พวกท่านสองคนทำงานด้วยกันใช่หรือไม่
ได้ยินว่าเขาต้องตามเก็บกวาด เรื่องที่พวกขุนนางทำไว้
เขา... ฆ่าคนด้วยหรือไม่เจ้าคะ
เหตุใดจึงคิดเช่นนั้นขอรับ
ข้าเจอสิ่งนี้ในย่ามเจ้าค่ะ
เขาโชคดีที่ได้รับใช้เศรษฐีน่ะขอรับ
ท่านกำลังโกหก
มิมีใครจ่ายค่าจ้างแพงเช่นนี้หรอก
นอกจากจะเป็นงานเหี้ยมโหด น่าละอายและอันตราย
หากเป็นเช่นนั้นจริง แล้วท่านจะทำอะไรหรือขอรับ
ท่านจะทอดทิ้งพี่ชายตนเองหรือ
เปล่าเจ้าค่ะ ข้าจะตามหาเขา
และหยุดเขามิให้ทำงานเช่นนั้น
หากท่านพบเขา ช่วยบอกเขาด้วย
ว่าข้ารออยู่
ข้าจะมิยอมไปไหน จนกว่าจะได้เจอท่านพี่
เจ้าเดินทางไกลคงเหนื่อยแย่ แล้วเหตุใดจึงไม่พัก
ข้าอยู่บ้านเฉย ๆ มิได้หรอกเจ้าค่ะ ข้าอยากหางานทำ
เช่นนั้นก็ไปด้วยกัน
ท่านบอกว่ามาที่นี่ เพราะมีธุระมิใช่หรือเจ้าคะ
ข้าจากบ้านไปนานแล้วน่ะ
ที่บ้านคงไม่มีวัตถุดิบทำอาหารแล้ว
เราไปซื้อของที่ตลาดกันเถิด
ท่านควรไปสำนักพระราชกฤษฎีกา และซองคยุนกวาน
หากขุนนางชั้นสูงรู้เข้า ว่าเรามาที่ตลาด
จะถูกดุเอาได้นะขอรับ
ท่านจะมิเป็นไรหรือขอรับ
นั่นสินะ
ข้าก็คิดว่าตลาดเป็นสถานที่เหมาะ จะเรียนรู้วัฒนธรรมของแผ่นดินนั้น ๆ
ข้ามิได้มาที่นี่เพื่อเรียนรู้หรอก
ข้าอยากอยู่ห่าง จากท่านพ่อบ้างน่ะขอรับ
ท่านพ่อเข้มงวดมาก ข้าอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก
ข้าเข้าใจท่านขอรับ
ท่านพ่อของข้าก็เข้มงวดมาก
ข้ารู้สึกหายใจไม่ออก ทุกครั้งที่อยู่กับเขา
ข้าดีใจเหลือเกินที่ได้พบใครสักคน
ที่เหมือนกับข้าเช่นนี้
ชอบข้าถึงขนาดนั้นเลยหรือขอรับ
ขอรับ
เช่นนั้น ท่านช่วยข้าสักเรื่องสิขอรับ
ว่ามาเลยขอรับ ข้าทำให้ท่านได้ทุกอย่างเลย
ที่จริงแล้ว
ข้าอยากซื้อของขวัญให้คนรักน่ะขอรับ
ข้ามิอยากให้ใครรู้เรื่องนี้
เลยอยากไปเดินดูของ กับท่านแค่สองคนน่ะขอรับ
แล้วพวกทหารเล่าขอรับ
ช่วยสลัดพวกเขาไปทีเถิด
แล้วข้าจะไปรอท่าน ที่ร้านของชำตรงนั้นขอรับ
ได้เลยขอรับ
เรื่องแบบนี้น่ะ ข้ามีพรสวรรค์มากเลยขอรับ
โอ๊ย ท้องข้า โอ๊ย
- เป็นไรไหมท่าน - ปวดท้อง
- ช่วยข้าด้วย - ข้าจะไปเอาน้ำมาให้ขอรับ
โอ๊ย ท้องข้า ข้าปวดท้อง
เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวก่อนนะ
ข้าดีขึ้นแล้วล่ะ เมื่อกี้คงเครียดไปหน่อย
- ช่วยพยุงข้าขึ้นได้ไหม - ขอรับ
ระวัง ๆ นะ ช้า ๆ
คุณพระ โอ้ ไม่เป็นไรแล้ว
โอ๊ย แปลกใจจริงหนอ
นายน้อยหายตัวไปขอรับ
ว่าอะไรนะ
แล้วเขาไปที่ใดกัน
รออะไรกันอยู่เล่า ไปตามหาเขาให้พบ
ให้ตายสิ น่าโมโหเสียจริง
นายน้อย ข้าสลัดทหารได้แล้วขอรับ
นายน้อย
ท่านเป็นใครขอรับ
นายน้อยเข้ามารอในร้านนี้ สักพักแล้วใช่ไหม
อะไรนะขอรับ ไม่เห็นมีใครเข้ามาเลย
หา
ข้ารู้จักเจ้าของร้านหนังสือ กับร้านอื่น ๆ แถวนี้
หากต้องการ ข้าจะช่วยแนะนำให้
ข้ามิรู้เลยว่า ท่านมีเส้นสายเยอะเช่นนี้
ข้ามีโชคเรื่องพบปะผู้คน เพราะบุคลิกและความสามารถน่ะ
ที่ข้าบอกเจ้าเช่นนี้
เพื่อบอกให้รู้ว่า ข้าช่วยเจ้าตามหาพี่ชายได้นะ
อย่าห่วงเลยเจ้าค่ะ
ข้านึกว่าเจ้ามาฮันยัง เพราะเรื่องนั้นเสียอีก
แต่เหตุใดเจ้าจึงมิทำอะไรเลยสักอย่าง
เจ้าอาจหาตัวเขาได้เร็วขึ้น
หากติดประกาศรูปเขาไว้
มิใช่ข้ามิรู้ว่า ต้องทำสิ่งใดหรอกเจ้าค่ะ
ข้าก็อยากออกตามหาเขาจนแทบบ้าอยู่แล้ว
แต่ข้าต้องทนอยู่เฉย ๆ เพราะมีเหตุผล
ข้าขอโทษนะ ที่พูดออกไปโดยมิทันคิด
มิเป็นไรเจ้าค่ะ
ข้าทราบดีว่าท่านมีใจอยากช่วย
แต่อย่าเป็นกังวลเรื่องของข้าเลยเจ้าค่ะ
ทำไมกัน ข้าเป็นห่วงเรื่องเจ้ามิได้หรือ
เจยุน
เจ้ามาทำอะไรที่ฮันยังน่ะ
คือ เรื่องนั้น...
- คือว่า... - มิสำคัญหรอก ขอเราคุยกันก่อนนะ
ช่วยข้าทีเถิด
ลูกชายของท่านทูตหายตัวไป
องค์รัชทายาทคงกำลัง ทรงเลี้ยงต้อนรับท่านทูตพิเศษอยู่
หากพวกเขารู้เข้า ข้าตายแน่
ว่ากันว่า...
ท่านทูตกำลังจับตามององค์รัชทายาท เพื่อตรวจสอบพระองค์อยู่
พวกเขาไม่เชื่อว่าพระองค์ทรงสบายดี หลังจากที่เกิดเรื่องขึ้น
พวกเขากำลังหาโอกาสจับผิดพระองค์
หากรู้เรื่องนี้เข้า พวกเขากัดพระองค์ไม่ปล่อยแน่
โปรดช่วยข้าหานายน้อยด้วยเถิด
เรื่องใหญ่เช่นนี้ คงปิดไว้ไม่ได้หรอกขอรับ
รีบไปที่ท้องพระโรง แล้วทูลองค์รัชทายาทเถิด
ส่วนข้าจะออกตามหานายน้อย
เจ้าว่าเราจะเจอเขาไหม
บอกรายละเอียดของเขา ให้ข้าฟังเถิดขอรับ
เขาตัวสูงประมาณนี้ หน้าตาจิ้มลิ้มเหมือนผู้หญิง
สวมเสื้อผ้าสีน้ำเงิน
แล้วก็เขาหายตัวไปแถว ๆ ร้านของชำ
หยุดร้องไห้ได้แล้วขอรับ
เอาล่ะ รีบไปกันเถิด
ข้าฝากด้วยนะ
เช็ดน้ำตาเสียก่อนขอรับ
ข้าต้องไปแล้ว เจ้าจำทางกลับบ้านได้ใช่ไหม
- เจ้าค่ะ - ขอโทษนะ เกิดเรื่องด่วนขึ้นน่ะ
ท่านเจ้าเมือง
ให้ข้าไปด้วยเถิดเจ้าค่ะ ข้าอยากช่วย
ท่านมีหัวข้อในใจหรือไม่ขอรับ
หัวข้อวันนี้คือ...
อดีตพ่ะย่ะค่ะ
ทว่านี่มิใช่การแข่งขันหรอกพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมแค่อยากให้พระองค์
ทรงอักษรบทกลอนที่พระองค์ ตรัสกับกระหม่อมเมื่อสองปีก่อน
ท่านคงเข้าใจผิดแล้วขอรับ
เมื่อสองปีก่อน พระองค์มิได้ตรัสกลอนใดเลย
พระองค์ตรัสเป็นการส่วนตัวน่ะ
ข้าเชื่อว่าคงไม่มีการบันทึกเอาไว้
พระองค์ทรงจำมิได้หรือพ่ะย่ะค่ะ
เปล่าเลยขอรับ ข้าจำได้ขอรับ
แต่ข้าก็หวังว่า...
ท่านกับข้าจะเขียนกลอนนั้นพร้อม ๆ กัน
ในเมื่อมิมีการบันทึกไว้
และมิมีใครรู้ว่ากลอนบทนั้นคืออะไร
และเป็นไปได้ว่าท่านจะปฏิเสธ ในทุกสิ่งที่ข้าเขียน
เหตุใดพระองค์ทรงคิดว่า กระหม่อมจะทำเช่นนั้น
แล้วเหตุใดจึงเขียนพร้อมกันมิได้ขอรับ
เช่นนั้น เริ่มกันเลยดีไหม
จับพู่กันสิขอรับ
องค์รัชทายาท
นี่มิใช่ที่ที่ท่านจะพรวดพราด เข้ามาตอนนี้ได้
แต่เกิดเรื่องด่วนขึ้นพ่ะย่ะค่ะ
นายน้อย...
หายตัวไปพ่ะย่ะค่ะ
เขาคงมิได้ตั้งใจ ไปรอที่ร้านของชำอยู่แล้ว
หากดูจากที่เขาขอให้สลัดทหาร
เขาคงอยากหนีตั้งแต่แรก
เราต้องคิดเรื่องลักพาตัวด้วยนะเจ้าคะ
เพราะมันพอเหมาะพอดี กับการทำให้องค์รัชทายาทเดือดร้อนเลย
ท่านเห็นเหตุวุ่นวายตรงนี้ เมื่อ 15 นาทีก่อนหรือไม่
เช่นว่ามีคนถูกลากตัวไป
มีอันธพาลกลุ่มหนึ่ง พาตัวหญิงคนหนึ่งไปขอรับ
เรามิได้กำลังตามหาผู้หญิงนี่สิ
ไม่เจ้าค่ะ อาจเป็นผู้หญิงก็ได้
เราต้องระดมทหารทั้งหมด ในพระราชวังพ่ะย่ะค่ะ
ทำแบบนั้นมิได้พ่ะย่ะค่ะ
องค์รัชทายาท ต้องเป็นผู้ตามหาตัวเขาเอง
ท่านจงใจต้อนองค์รัชทายาท ให้จนมุมใช่หรือไม่ขอรับ
ตอนนี้มิมีสิ่งใดสำคัญ
เท่าความเป็นความตาย ของนายน้อยนะขอรับ
หากท่านต้องการเช่นนั้น
- ข้าก็จะตามหาเขาเองขอรับ - องค์รัชทายาท
กระหม่อมจะใช้เรื่องนี้ แทนกระบวนการตรวจสอบพ่ะย่ะค่ะ
พระองค์ทรงต้องตามหาเขาให้เจอ
ก่อนงานเลี้ยงคืนนี้พ่ะย่ะค่ะ
หากทรงทำมิได้ กระหม่อมจะไม่รับรอง
ตำแหน่งองค์รัชทายาทของพระองค์ และชีวิตชายผู้นั้น
หากข้าหาเขาพบ
ท่านจะให้สิ่งที่ข้าต้องการหรือไม่
ชายที่สวมชุดราชวงศ์หมิง
มาซื้อชุดฮันบกไปเปลี่ยนเจ้าค่ะ
เหมือนผู้หญิงเลยเจ้าค่ะ
มิรู้เป็นชายแต่งกายเหมือนหญิง หรือหญิงแต่งกายเป็นชาย
ข้าคิดว่าจริง ๆ แล้วนายน้อย คงเป็นคุณหนูล่ะ
แล้วเราจะหาพวกที่ลักพาตัว อย่างไรดีเจ้าคะ
เรื่องนั้น...
ข้าคิดว่ารู้วิธีแล้ว
ขอบพระคุณเจ้าค่ะ
เอาพาจอนออกมาได้แล้ว
เฮ้ย
- พวกเจ้าเป็นใคร - ข้าหรือ
ข้าก็เป็นขุนนางชั้นสูง ที่เหยียบตะเกียงอย่างไรล่ะ
ทำไมหรือขอรับ อยากจ่ายค่าตะเกียงหรือ
ข้าอยากถามอะไรหน่อยน่ะ
พวกเจ้ามิได้ลักพาตัวผู้หญิงหรอกใช่ไหม
กล้าดีอย่างไรมากล่าวหาเรา
หัวหน้าไม่มีทาง สั่งเราทำเรื่องพรรค์นี้หรอก
จริงหรือ
เช่นนั้นเจ้าคิดว่าใคร ทำเรื่องพรรค์นี้ได้บ้างล่ะ
ใครที่มีเส้นสายกับพระราชวัง
ข้าจะไปรู้ได้อย่างไร
ถึงรู้ ก็บอกมิได้
ท่านมาถามข้าทำไม
พวกเจ้าบอกมาเสียดีกว่า
เพราะว่าสาวงามนางนี้
ที่จริงแล้วเป็นนักฆ่าไร้เทียมทาน แห่งราชวงศ์หมิง
แถมยังเลือดร้อนสุด ๆ ด้วย
ที่จริงแล้วนายน้อยเป็นผู้หญิงหรือ
พ่ะย่ะค่ะ เพื่อปิดความจริงเรื่องนี้
ท่านทูตจึงให้องค์รัชทายาท เป็นผู้ตามหานาง
เรื่องนี้สนุกขึ้นทุกทีแล้วสิ
ให้คนเฝ้าดูนางอย่างใกล้ชิด จนกว่าจะถึงงานเลี้ยง
ข้าต้องคิดดูหน่อยว่า...
จะใช้ประโยชน์จากเรื่องนี้อย่างไรดี
องค์รัชทายาท
นายน้อยถูกจับไปไว้ที่ใด
นายน้อยอะไรหรือพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมมิทราบพ่ะย่ะค่ะ
เจ้าจะบอกข้ามา...
หรือว่าอยากตายกันล่ะ
[VIU Ver] Subtitle Resynced by RuoXi @subscene.com Thai Subtitle by VIU
ให้พระองค์ไป
เหตุใดท่านถึงใจเย็นนัก
เรื่องนี้มิใช่แค่องค์รัชทายาท
แต่ลูกสาวของท่าน ก็เกี่ยวข้องด้วยนะขอรับ
หากเกิดเรื่องใดขึ้นกับนายน้อย
ท่านทูตพิเศษหวัง คงไม่พอใจเป็นอย่างมาก
พระมเหสีทรงอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้
เรามิมีหลักฐานขอรับ
เสนาบดีมินแอบแจ้งแก่ข้าแล้ว
ว่าพระมเหสีทรงเตรียมของขวัญ ให้ประหลาดใจเอาไว้
หากเกิดเรื่องผิดพลาด
เราก็ให้เสนาบดีมินเป็นผู้ให้ปากคำ
หากเราใช้เรื่องนั้น ทำให้ท่านทูตขุ่นเคืองยิ่งขึ้น
มันก็ยิ่งน่าสนุก
ท่านไปคอยช่วยเหลือองค์รัชทายาทเถิด
ข้าต้อง...
ไปต้อนรับแขก ในงานสำคัญอื่นเสียหน่อย
งานสำคัญอื่นหรือขอรับ
ตอนนี้...
ถึงเวลาเคลื่อนไหวแล้ว
ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้นะ
ไม่มีผู้ใดมาจ่ายเงินค่าไถ่ตัวข้าหรอก
ข้ามิใช่คนโชซอน
แต่เจ้าก็พูดภาษาเราเก่งนี่
ข้าจะปล่อยก็ได้ ถ้าเจ้าอยู่เงียบ ๆ
นั่งเฉย ๆ ไปเถิด
ข้าจะล่อพวกนั้นนะ
ส่วนเจ้าเข้าไปช่วยนายน้อย
ท่านพูดหมิงเป็นหรือไม่
เป็น ทำไมหรือ
เรามิควรตรวจสอบก่อนหรือเจ้าคะ ว่าเขาอยู่ในนั้นหรือไม่
ข้าก็คิดแบบเดียวกันเปี๊ยบเลย
แล้วจะทำเช่นไรดี
ข้างในคงมีนักเลงมากกว่าแน่
ข้าเป็นนักฆ่าไร้เทียมทาน จากราชวงศ์หมิง
แล้วท่านจะกังวลเรื่องใดเจ้าคะ
ข้ารู้เพลงดาบเพื่อป้องกันตัวอยู่บ้าง
ท่านสิน่าเป็นห่วงมากกว่า
ทักษะของท่านนี่หาดีไม่ได้เลย
เจ้าคิดผิดแล้ว
แล้วเจ้าจะแปลกใจ
ขอให้ปลอดภัยนะ
แล้วเจอกัน
นายน้อย อยู่ข้างในหรือไม่ขอรับ
มิเป็นไรใช่ไหม
ข้ามิเป็นไร
เจ้าเป็นใครกัน
ข้าหรือ
ชายที่มาช่วยนายน้อย ที่พวกเจ้าลักพาตัวมาอย่างไรล่ะ
จับให้ได้
ข้างหลังเจ้า
กล้านักนะ
พระองค์จะมิเป็นไรใช่ไหมพ่ะย่ะค่ะ
หากเกิดเรื่องใดขึ้น...
ท่านทูตพิเศษหวัง พยายามปิดมันเป็นความลับ
เขาอยากให้ข้าเคลื่อนไหวเงียบ ๆ
เพราะมิอยากให้ความลับแพร่งพราย
นี่เป็นทั้งบททดสอบ และข้อตกลง
ความลับใดหรือพ่ะย่ะค่ะ
ความลับนั่น...
อยู่ตรงนั้นอย่างไรล่ะ
นายน้อยเป็นสตรีหรือพ่ะย่ะค่ะ
เจ้ามิเป็นไรใช่ไหม
ข้อเท้าข้าคงแพลงน่ะเจ้าค่ะ
ขอข้าดูก่อน
บวมมากเลยนะ
ข้ามิเป็นไรหรอกเจ้าค่ะ ท่านพาคุณหนูกลับไปเถิด
ท่านบอกว่าองค์รัชทายาท จะทรงเดือดร้อนนี่เจ้าคะ
โปรดรีบไปเถิด
ข้ามิไปหรอก
ข้ามิไปจนกว่าจะพบ ท่านชายยองฮูเสียก่อน
นี่ท่านหลบหนีจากทหาร
เพื่อจะมาพบคนรักหรือขอรับ
เจ้าค่ะ
ข้ารู้ว่าท่านยังเด็ก แต่ทำเช่นนี้ดูไร้ความคิดมากขอรับ
ท่านทำให้องค์รัชทายาทเดือดร้อน
และความสัมพันธ์ของสองแผ่นดิน
อาจได้รับผลกระทบด้วยนะขอรับ
เรื่องเหล่านั้นมิสำคัญเลยสำหรับข้า
ข้าได้ยินว่าเขาป่วยเจ้าค่ะ
หากข้ามิได้พบเขาตอนนี้
เราอาจมิมีวันได้พบกันอีก
แต่นั่นก็มิใช่เหตุผล ให้ก่อความวุ่นวายระหว่างแผ่นดิน
ไปกันเถิด
เราพานางไปหาเขา ยังดีกว่ายืนเถียงกันแบบนี้นะเจ้าคะ
เราทำเช่นนั้นมิได้
คนแต่ละคน ก็มีสิ่งที่ตนให้ค่าแตกต่างกันไป
บางคนแสวงหาอำนาจ บางคนยกครอบครัวมาเป็นที่หนึ่ง
บางคนก็วางความรัก ไว้เหนือทุกสิ่งทุกอย่างนะเจ้าคะ
เรามิควรพานายน้อยกลับไปหรือพ่ะย่ะค่ะ
มิต้องหรอก
พระองค์จะปล่อยเขาไปหรือพ่ะย่ะค่ะ
ข้ามีศรัทธา ว่าคนพวกนั้นจะพาตัวเขากลับมา
ไปกันเถิด
ข้ามิอยากเชื่อเลยว่าเจ้าจะทำเช่นนี้
ข้าคิดถึงท่านเจ้าค่ะ
พวกท่านใช้เวลามาพอแล้ว เราควรกลับได้แล้วขอรับ
เช่นนั้นข้ากลับก่อนนะเจ้าคะ
โปรดพานางกลับไปก่อนที่องค์รัชทายาท
จะทรงเดือดร้อนนะเจ้าคะ
อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย นิ่งเฉยอยู่ได้อย่างไร
เหตุใดเขาจึงมิทำอะไรเลย
เราจะทำเช่นไรกันดีขอรับ เรื่องนี้ใหญ่เกินมือเราแล้ว
เราต้องเชื่อใจในองค์รัชทายาท
องค์รัชทายาท
ทรงพบนายน้อยหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ
ข้าบอกมิได้ว่าเจอเขาหรือไม่
เขาหายตัวไปเช่นนี้ เราจะดำเนินงานเลี้ยงได้อย่างไรขอรับ
เรายกเลิกมิได้เช่นกันใช่ไหมล่ะ
องค์รัชทายาท!
เหตุใดองค์รัชทายาท
จึงทรงหน้าไม่อายเช่นนั้น ทั้งที่ทรงรักษาสัญญามิได้
พระองค์ทรงสัญญาว่าจะหา ลูกชายกระหม่อมให้พบก่อนงานเลี้ยง
ข้ามิได้ตอบตกลง
ว่าข้าจะหาเขาเจอก่อนงานเลี้ยง
หากนายน้อยมิกลับมา ก่อนงานเลี้ยงสิ้นสุดลง
ข้าจะทำตามที่ท่านปรารถนา
ข้าขอรินให้ท่านนะขอรับ
หมดเวลาแล้วขอรับ
อาหารจานสุดท้ายถูกยกออกมาแล้ว กระหม่อมถือว่างานนี้จบลงแล้ว
กระหม่อมจะตัดสินใจแล้วพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อม...
ดีใจอย่างยิ่ง ที่องค์รัชทายาทกลับมาพ่ะย่ะค่ะ
ทว่ากระหม่อมอดมิได้ ที่จะสงสัยในพระปรีชาของพระองค์
ขออภัยขอรับ
ข้ามัวแต่ดูของหายาก ที่ตลาดเพลินจนลืมเวลาขอรับ
เชิญนั่งเถิด
ข้าบอกครัวให้เตรียมลูกท้อหั่น ที่ท่านชอบไว้ให้แล้ว
ข้ามินึกเลยว่าชายที่เข้มงวดเช่นท่าน
จะพาลูกสาวมาทำภารกิจ ทางการทูตเช่นนี้
ฮ่องเต้คงกริ้วแน่ หากพระองค์ทรงรู้เข้า
การเห็นลูกสาวร้องห่มร้องไห้ทุกวัน
แทบทำให้ข้าใจสลายพ่ะย่ะค่ะ
ข้าจึงพานางมาด้วย เพื่อให้จิตใจนางปลอดโปร่ง
มิเคยรู้เลยว่านางร้องไห้เช่นนั้น เพียงเพราะความรัก
โปรดทรงรับคำขอพระราชทานอภัย และความซาบซึ้งไว้ด้วย
นี่แปลว่า...
ท่านจะให้สิ่งที่ข้าต้องการหรือ
พ่ะย่ะค่ะ
พระองค์เป็นชายผู้ทรงรักษาคำพูด
และพระปรีชาของพระองค์ก็ยิ่งใหญ่นัก
เท่านั้นก็เพียงพอให้พระองค์ เป็นองค์รัชทายาทที่เหมาะสมแล้ว
ทว่า
พระองค์จะทรงยอมให้กระหม่อม ถวายคำแนะนำหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ
แน่นอนขอรับ
โปรดทรงระวังพระสัสสุระ และคนของเขาเถิดพ่ะย่ะค่ะ
สองปีก่อน สิ่งที่เราพูดกัน ตอนพระองค์ทรงส่งกระหม่อมกลับ
มิใช่กลอนหรอกพ่ะย่ะค่ะ
แต่เป็นเรื่องของพระสัสสุระของพระองค์
เพราะเขาเป็นคนชั่วช้า
เราจึงได้แต่สงสัย ว่าเป้าหมายเขาคือสิ่งใด
ว่าแต่เราจะพบกันอีก เมื่อไรดีพ่ะย่ะค่ะ
ตอนงานพระราชพิธีราชาภิเษก ของพระองค์ดีไหมพ่ะย่ะค่ะ
ก่อนถึงตอนนั้น โปรดทรงฟื้นคืนความจำ
และทรงล้างแค้นผู้ใดก็ตาม ที่พยายามสังหารพระองค์ให้ได้เถิดพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมได้ยินว่า หากสายกว่านี้อีกนิด
ก็อาจกลายเป็นเรื่องใหญ่ได้พ่ะย่ะค่ะ
ขอพระราชทานอภัยพ่ะย่ะค่ะ
มีแค่เรื่องนั้นหรือที่ท่านควรขอโทษข้า
เหตุใดนางจึงมาอยู่ที่ฮันยัง
พระองค์ทรงทราบได้เช่นไรพ่ะย่ะค่ะ
เรื่องนั้นมิสำคัญหรอก
เหตุใดท่านจึงมิแจ้งเรื่องนี้แก่ข้า
พระองค์รับสั่งให้กระหม่อมปกป้องนาง มิได้รับสั่งให้รายงานทุกฝีก้าว
นานแค่ไหนแล้ว ที่ท่านมีใจให้แก่นาง
อาจนานกว่าพระองค์พ่ะย่ะค่ะ
อย่างนั้นหรือ แล้วท่านวางแผนจะทำสิ่งใดกัน
กระหม่อมจะทำตามรับสั่ง ของพระองค์ในเรื่องงาน
ส่วนเรื่องอื่น กระหม่อมจะทำตาม ที่ใจเรียกร้องพ่ะย่ะค่ะ
หยุดดื่มได้แล้วน่า
จะให้ข้าทำใจได้อย่างไร
ข้าจบเห่แล้ว
ข้าดุด่าวอนดึกไปเสียขนาดนั้น
อีกไม่นานข้าคงถูกลากไปพระราชวังแน่ ๆ
ข้าทำกับองค์รัชทายาทขนาดนั้น
คงถูกตัดหัวจนกลิ้งหลุน ๆ แน่
ข้าต้องไปฮันยังแล้ว
ข้าจะไปพระราชวัง ไปหาวอนดึก
เจ้าคนพวกนี้นี่
ใช่วอนดึกที่ไหนกันล่ะ นั่นองค์รัชทายาทต่างหาก
พระองค์เป็นองค์รัชทายาท
อืม นั่นล่ะ องค์รัชทายาท
ข้าจะไปหาองค์รัชทายาท
ข้าจะไปหาพระองค์
แล้วขอยศกับพระองค์
ข้าทำดีกับพระองค์มากเลยนะ
ทุกครั้งที่มีเรื่องกับฮงชิม
ข้าก็ให้คำปรึกษาดี ๆ ตลอดเลย
ข้าสมควรได้รับยศ
หุบปากแล้วนั่งลงเลย
เป็นอะไรไปเล่า
อย่าดื่มโหดเช่นนั้นสิ
ข้ามิอยากเชื่อพวกเจ้าเลย
เหตุใดถึงมิเป็นห่วงฮงชิมบ้าง
ฮงชิม...
ตกใจหมดเลย
ฮงชิม...
เหตุใดจึงเจ็บตัวกลับมาเล่า
ข้าไปซื้อของชำให้เองก็ได้
- เจ้าจะไปเองทำไม - ข้ามิเจ็บมากหรอกเจ้าค่ะ
ข้ามิเป็นไร
มิเป็นไรกับผีน่ะสิ บวมเสียขนาดนี้
ข้ามิได้ซื้อของกลับมาเลย ทำเช่นไรดีล่ะ
ใช่เรื่องต้องห่วงไหม
มิต้องห่วงหรอก ข้าซื้อมาแล้ว
นั่งเถิดขอรับ
ได้ยินว่ากระดูกอ่อนวัว ดีต่ออาการปวดข้อ
คุณพระ
ท่านคงเสียเงินไปเยอะน่าดู
แล้วเขาเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ
ทุกอย่างเรียบร้อยดี เจ้ามิต้องห่วงหรอก
อะไรเรียบร้อยดีหรือ
ขอข้าดูก่อน
- องค์รัชทายาท - มีเรื่องใดกัน
เราต้องนัดหมายจิตรกรหลวง
เพื่อวาดผังตลาดพ่ะย่ะค่ะ
โปรดประทับพระราชลัญจกรด้วยพ่ะย่ะค่ะ
- "คิมแทโฮ" หรือ - พระองค์เคยโปรด
จิตรกรผู้นี้ว่าเก่งกาจพ่ะย่ะค่ะ
เจ้าแน่ใจหรือ ว่านี่คือตราประทับของข้า
พระราชลัญจกรถูกทำขึ้นใหม่พ่ะย่ะค่ะ
เจ้าเอาข้าวของเก่าของข้าไว้ที่ใด
เราจัดพระราชพิธีศพให้พระองค์แล้ว
กระหม่อมแน่ใจว่าข้าวของเก่า ก็ถูกจัดการแล้วพ่ะย่ะค่ะ
แต่หากมิได้ถูกเผา มันก็ต้องอยู่สิ
ไปหาแล้วเอามาให้ข้า
พ่ะย่ะค่ะ
องค์รัชทายาท ได้เวลาเสด็จ ไปหาพระชายาแล้วพ่ะย่ะค่ะ
โปรดทรงระวังพระสัสสุระ และคนของเขาด้วยพ่ะย่ะค่ะ
หม่อมฉันเป็นห่วงมาก ตอนรู้ว่านายน้อยจินหลินหายตัวไป
หม่อมฉันดีใจที่เรื่องจบด้วยดีเพคะ
คราวหน้า อย่าแจ้งเรื่องเช่นนี้แก่นางอีก
หากนางตกใจ
อาจส่งผลถึงเด็กได้
มิเป็นไรเพคะ
เป็นธรรมดาอยู่แล้ว ที่หม่อมฉันควรรู้เรื่องของพระองค์
พระองค์ยังทรงมิอยากอ่าน "การศึกษาขั้นต้น" อยู่หรือเพคะ
ให้หม่อมฉันเปลี่ยน เป็นเล่มอื่นไหมเพคะ
มิเป็นไร
"พ่อคือผู้ให้กำเนิดร่างกายข้า"
"แม่คือผู้โอบอุ้มข้าในครรภ์"
- "และป้อนน้ำนมข้า" - เอ้า แม่ซักเรียบร้อยแล้ว
เอากลับไปคืนนางนะ
มีอะไรหรือเพคะ
มิมีอะไร
นั่นดอกมินดึลเลหรือ
หม่อมฉันได้ยินว่าการเย็บปักถักร้อย ดีต่อการเตรียมคลอดเพคะ
หม่อมฉันรู้สึกแย่บ่อย ๆ เพราะมีครรภ์
และอึดอัดที่ต้องอยู่แต่ในพระราชวัง
หม่อมฉันขอไปที่เรือน ของพ่อแม่ได้หรือไม่เพคะ
ได้สิ
เสียมารยาทนะขอรับ ที่มาหาข้ากลางดึกเช่นนี้
ทั้งที่ท่านก็รู้ตัวดี ว่าข้ามิชอบท่านด้วย
หากจะทำการใหญ่
ท่านก็มิควรเรื่องมากเรื่องคนนะขอรับ
ท่านมิคิดว่าสินบนชิ้นนี้ มันน้อยเกินไปหรือ
เปิดดูก่อนเถิดขอรับ
เหตุใดจึงมอบหิน ก้อนเล็ก ๆ นี้ให้ข้ากัน
ข้ามิได้ให้สิ่งนี่แก่ท่าน
ข้ากำลังฝากท่านส่งให้ขันทีโนขอรับ
นี่ท่านกำลังดูหมิ่นข้าอย่างนั้นหรือ
กล้าดีอย่างไรจึงบอกให้ข้า เอาหินก้อนเล็ก ๆ นี้ให้เขา
หินก้อนนั้นจะนำชัยชนะ ที่ยิ่งใหญ่มาให้ท่านขอรับ
ชัยชนะหรือ
ข้าต้องการ..
ทำสงครามขอรับ
กระหม่อมกำลังรอ พระองค์อยู่เลยพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมมีเรื่องต้องยืนยัน
เหตุใดพระองค์จึงรับสั่งให้เขา ยิงกระหม่อมหรือพ่ะย่ะค่ะ
นั่นเป็นเรื่องเดียวหรือ
ที่เจ้าต้องการยืนยัน
เปล่าพ่ะย่ะค่ะ
นั่นอะไรน่ะ
เสื้อผ้าของวอนดึกเจ้าค่ะ
ข้ามิรู้ทำไมมันจึงอยู่ที่นี่
คนที่เจ้าพูดถึงเมื่อกี้
คือองค์รัชทายาทใช่ไหม
เกิดอะไรขึ้น
เจ้าไปเจอพระองค์อีกแล้วหรือ
คือ...
มิใช่อย่างนั้นเจ้าค่ะ
ข้าช่วยท่านเจ้าเมืองน่ะ
ข้าช่วยเขาทำงานเร่งด่วนเจ้าค่ะ
ฮงชิม บอกความจริงข้ามา
เจ้ามาที่ฮันยัง เพราะพี่ของเจ้าใช่หรือไม่
ทำไมหรือ
ท่านคิดว่าข้ามิได้มาหาท่านพี่ แต่มาหาองค์รัชทายาทหรือเจ้าคะ
แล้วจริงหรือไม่
จริงเจ้าค่ะ ข้ามาเพราะเหตุนั้น
ข้าคิดว่าหากมาที่ฮันยัง บางทีข้าก็อาจ...
ได้เห็นพระองค์ไกล ๆ พอใจหรือยังเจ้าคะ
ปลดผมของเจ้าลงเดี๋ยวนี้เลยนะ
ปลดมวยผม แล้วถักเปียแบบเดิมเสีย
การแต่งงานของเจ้าเป็นเรื่องจอมปลอม วอนดึกมิใช่สามีเจ้า
ท่านเจ้าเมืองอุตส่าห์ ตั้งชื่อใหม่ให้เจ้าแล้ว
พวกเจ้าเองก็ยังมิได้ร่วมหอกันเสียหน่อย
ปลดมวยผมลง แล้วกลับไปเป็นหญิงโสดเสีย
มิเอาหรอก
ทำไมเล่า
ทำไมเจ้าจึงมิยอมทำ
ทำไมถึงปฏิเสธ
เพราะข้าชอบพระองค์
ข้าคิดถึงพระองค์มากเหลือเกิน
ข้าทำใจมิได้ที่เราแยกกันเช่นนี้
ฮงชิม เจ้าทำแบบนี้มิได้นะ
เจ้ามีแต่จะทำให้ตนเองเป็นทุกข์
องค์รัชทายาท ทรงมีชีวิตสุขสบายอยู่ในวังแล้ว
เจ้าต้องลืมพระองค์เสีย
ข้ารู้หรอก รู้ดีด้วย
แต่ข้าบังคับหัวใจตนเองมิได้
เหตุใดทุกคนจึงอยากให้ข้าลืมนัก
มันง่ายขนาดนั้นเลยหรือ
หากว่ามันง่ายจริง
ข้าคงลืมพ่อแม่ที่ตายไป คงลืมท่านพี่
ที่ข้ามิเคยคิดว่าจะได้เจออีกไปแล้ว
แล้วอย่างไรต่อ แล้วเจ้าจะทำอะไรต่อไป
ข้าพยายามทำใจอยู่ ดังนั้นขอทีเถิด
อย่าบอกให้ข้าลืมเขาไว ๆ เลย
เหตุใดเจ้าจึงมาอยู่ที่นี่
ท่านเอาสิ่งนั้นมาจากพระราชวังใช่หรือไม่ มันคืออะไร
ของอัปมงคลที่ต้องเอามาเผานอกวังน่ะ
ขอข้าดูก่อนเถิดขอรับ
เจ้ากล้าดีอย่างไร
เพราะข้าสั่งน่ะสิ
องค์รัชทายาท
เปิดหีบ
เหตุใดเจ้าจึงต้องโกหกข้า
กระหม่อมมิมีทางเลือกพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมมิอยากตาย
นี่จะช่วยห้ามิให้แผลเปิด
ข้าอ่านตำรา "การศึกษาขั้นต้น" จบในสิบวันล่ะ
ดีแล้ว
เด็กน้อยจอมทึ่มอุตส่าห์มาถึงนี่ เพื่ออวดเรื่องนี้งั้นหรือ
บางครั้งเจ้าก็ทึ่มจริง ๆ นะ
ดอกไม้นั่น
เป็นดอกไม้โปรดของข้า เจ้าจึงปลูกมันที่นี่อย่างไรเล่า
เจ้าเกี่ยวก้อยสัญญาแล้วนะ ว่าจะทำให้ข้ามีความสุข
ว่าเจ้าจะทำทุกอย่างเพื่อข้า หากข้ายอมแต่งด้วย
เจ้าชอบสิ่งใดกว่ากัน หิมะหรือฝนดอกไม้
ข้า...
ชอบเจ้า
ข้าจะ...
แต่งงานกับเจ้า
องค์รัชทายาท ให้กระหม่อมทำเช่นไรต่อพ่ะย่ะค่ะ
เลื่อนการลงโทษของเขาไปก่อน
เอาหีบนี้กลับไปที่วัง
ข้าต้องไปที่หนึ่งก่อน
อีซอ
เป็นเจ้าจริง ๆ ยุนอีซอ
เหตุใดพระองค์...
ทรงรู้ชื่อนั้นเพคะ
นี่ข้าเอง
เด็กทึ่ม
(ขอบคุณจินจีฮีที่มาเป็นแขกรับเชิญ)
Thai Subtitle by VIU Subtitle Resynced by RuoXi @subscene.com THANK YOU FOR WATCHING
(100 Days My Prince)
ข้ามาก่อน ท่านสิมาทีหลัง
ข้าควรขอให้พระองค์เลิกเป็นองค์รัชทายาท แล้วหนีไปกับข้าหรือไม่
องค์รัชทายาทจะได้บันทึกไปมิได้
ข้าเสียใจมากที่พวกเจ้าต้องแยกจากกัน
เรามิได้แยกจากกันเจ้าค่ะ
หากเจ้าเข้ามาขวาง ข้าจะมิไว้ชีวิตเจ้า
ไฟไหม้! ไฟไหม้!
ข้ากลัวความลับที่กำลังจะได้รู้
และกลัวสิ่งที่ข้าจะทำ
ในตอนสุดท้าย